Fashawn - Boy Meets World

Ervaren jongens als Evidence (Dilated Peoples), The Alchemist en Planet Asia zagen het al in hem zitten. Fashawn is pas 21 jaar, maar heeft meer te melden dan het merendeel van de gevestigde orde. Samen met Exile, die het hele album produceerde, zet de rapper een ijzersterk debuut neer.

Albums die je van begin tot eind kan luisteren zijn dun gezaaid. Bij de meeste releases is het toch vissen naar de spreekwoordelijke krenten uit de pap. Het is dan ook een hele verademing dat Boy Meets World dit probleem niet kent. Je hoeft alleen maar bij track één op ‘play’ te drukken en vervolgens doen Fashawn en Exile 75 minuten lang het werk voor je.

De chemie tussen de twee is onmiskenbaar aanwezig, wat overigens ook mooi naar voren komt in dit interview. Ondanks dat alleen de naam van Fashawn de cover siert, heeft Exile een even zo belangrijke inbreng. De producer slash dj uit Los Angeles, bekend van samenwerkingen met Aloe Blacc en Blu (Below The Heavens), zet een sfeervolle, rustige hiphop sound neer waar tracks naadloos in elkaar overlopen. Met een veelzijdig sample/instrumenten-palet, bestaande uit frisse, afwisselende drums, blazers, jazz-achtige pianoriedels en mellow basslines schetst Exile een kleurrijk, veelzijdig muzieklandschap dat meer dan verdienstelijk wordt ingevuld door Fashawn.

De Westcoast rapper uit Central California doet precies wat de titel doet verwachten: een verhaal neerzetten van een opgroeiende jongen in een keiharde wereld. “Boy Meets World is just a story about a kid growing up,” legt Fashawn uit. “It’s my story, it’s very honest, it’s very in depth. So whatever you thought you knew about me, listen to this and you’ll really get a good look at who I am.” En daarmee zegt hij geen woord te veel. Why, Father, Boy Meets World, Ecology en de volgende quote uit Life As A Shorty, inclusief Inspectah Deck’s onvermijdelijke quote uit C.R.E.A.M., zijn enkele ‘hoogtepunten’ die een beeld schetsen van Fashawn’s leven. “Didn’t know how broke we was, ’til I got older. Never knew I had a father, until he showed up. Out of the blue trying to get back to momma. Stepdad walks in en here comes the drama.” […] “Kids used to make fun on my clothes, so one of them got punched in the nose. Kinda like ‘I was forced to be tough’, life as a shorty shouldn’t be so rough.”

De afwezigheid van een overkill aan gastbijdrages verdient overigens ook nog een speciale vermelding. Tegenwoordig heeft iedere ‘new kid on the block’ een waslijst aan interessante mc’s op z’n album, maar weet hij zelf allerminst te overtuigen. Fash houdt het (gelukkig) bij een handvol bijdragen, van onder meer Evidence, waar hij onlangs nog samen mee tourde, Blu en Planet Asia en drukt hierdoor des te meer zijn stempel op de plaat.

Door blijven lullen over het geweldige Boy Meets World is een optie, maar je kan beter het album zelf gaan luisteren. Het is al een prestatie op zich dat een track van 10 minuut 3, de titeltrack in dit geval, ook écht 10 minuut 3 kan boeien. Samengevat is Boy Meets World met recht één van de weinige kwalitatief hoogstaande platen van de afgelopen jaren en die moet je – zoals ze dat altijd mooi zeggen – koesteren.